Το κυνήγι του αγριογούρουνου

Αφού μας έχουν ζαλίσει και εκνευρίσει με τα κοπρόσκυλα που έχουν μαζέψει στους  κήπους τους και στις αυλές τους, που δεν φταίνε - ζώα είναι - , οι ψευτοκυνηγοί  της  Λουτσομανίας και της Μουργκανοκισίας , είμαστε υποχρεωμένοι να σας ενημερώσουμε για τον...... Ντορό ....... και  μην μας  θυμώνετε. Αφού το Κράτος δεν συμμαζεύει τους ψυχοπαθείς που ενοχλούν τους γείτονες, αφού το κράτος δεν μαζεύει τα αδέσποτα , αφού το κράτος δεν μεριμνά.....εεεεεε....άι σιχτίρ  ρε  Κράτος.  Αλλο να σας το λέω και άλλο να το δείτε και να το ακούσετε...!

Να και το μάθημα λοιπόν του...... Γουρονοσολφέζ ...... σας  το  παραδίδουμε :

Πολλές φορές έχουμε δει σε επικίνδυνα σημεία να μπαίνουν και διπλά καρτέρια για καλύτερα αποτελέσματα. Με το που μπαίνουν τα καρτέρια ακολουθείται η εξής διαδικασία:

    Ιχνηλάτες παγανιέρηδες ακολουθούν τα βήματα του γουρουνιού μέχρι το σημείο που δεν μπορούν να πάνε άλλο εξαιτίας του δύσβατου εδάφους. Τότε αφήνουν τα σκυλιά κοντά στα τελευταία ίχνη ώστε να το ξεφωλιάσουν πιο γρήγορα. Το γουρούνι, εάν είναι πολύ μεγάλο δεν σηκώνεται εύκολα και πρέπει το σκυλί να είναι μεγάλος “μάστορας” για να το σηκώσει. Υπάρχουν βέβαια και παρέες που κυνηγούν με πολλά σκυλιά (το γουρούνι σηκώνεται ευκολότερα με την αγέλη σκυλιών να το περιτριγυρίζει). Μία διαπίστωση που έκανα είναι ότι τη ζημιά στα σκυλιά, δηλ. τα χτυπήματα που τους προκαλούν τα γουρούνια, γίνεται από τα μεσαία σε μέγεθος ζώα, γιατί το αγριογούρουνο πάνω από 130 κιλά είναι μεγάλο σε όγκο και δυσκίνητο, ενώ από 80-130 κιλά έχει μεγάλα δόντια και κάπως πιο συμπαγές σώμα.

Οι πιο πολλές σφαγές γίνονται κατά τον εξής τρόπο: Το αγριογούρουνο δεν επιτίθεται όταν κάθεται στο γιατάκι του, αλλά κάνει πως φεύγει, προχωρώντας 30-40 μ. ! Το σκυλί νομίζοντας πως το αγριογούρουνο φεύγει το ακολουθεί και τότε ξαφνικά, ο αγριόχοιρος γυρίζει απότομα προς τα πίσω και το χτυπάει. Έτσι το σκυλί δεν προλαβαίνει να λοξοδρομήσει.Το σκυλί μετά το χτύπημα, αν ζήσει έχει δύο τρόπους συμπεριφοράς : ή δεν ξανακυνηγά γουρούνι ή μανιώνει ακόμα περισσότερο. Τα σκυλιά που χρησιμοποιούνται στο κυνήγι αυτό είναι ακαθόριστης συνήθως ράτσας και αυτό γίνεται γιατί από τα σκυλιά που θα ξεκινήσουν στο κυνήγι, ελάχιστα θα μπουν στην αγέλη, αφού το 90% αυτών δειλιάζουν μετά την επίθεση κάποιου κάπρου και δεν ξανακυνηγούν.

Έτσι είναι δύσκολο για κάποιον να διατηρήσει καθαρόαιμη ράτσα, αλλά από παρατήρηση που έχω κάνει, τα πιο πολλά σκυλιά που κυνηγούν με επιτυχία τα γουρούνια είναι τα επονομαζόμενα “γκέκικα” και αυτά που είναι διασταυρωμένα με γκριφόν. Ίσως αυτό να τα βοηθάει να έχουν μεγαλύτερη ψυχραιμία, καθώς και εξυπνάδα, γιατί αυτές οι δύο φυλές έχουν ως κύριο προσόν το μεγάλο μυαλό, την μεγάλη αντοχή καθώς και τη μεγάλη ψυχραιμία.

Στο κυνήγι του αγριογούρουνου παίζει μεγάλο ρόλο ο κυνηγός- ιχνηλάτης. Επίσης, πρέπει να πούμε ότι ο τρόπος κυνηγίου δεν αλλάζει από περιοχή σε περιοχή.Στη Βόρειο Ελλάδα μόλις εντοπίσουν το γουρούνι και αφήσουν τα σκυλιά, αρχίζουν και τουφεκάνε για να τα εμψυχώσουν και να ωθήσουν τα γουρούνια στα καρτέρια. Άλλοι πάλι αφήνουν τα σκυλιά από τη βοσκή να πάνε να σηκώσουν γουρούνια. Αυτό βέβαια είναι και ο δυσκολότερος τρόπος κυνηγίου και με αμφίβολα αποτελέσματα.

Οι αγριόχοιροι αλλάζουν συνεχώς τοποθεσίες. Δεν μένουν πάνω από 4-5 μέρες στην ίδια περιοχή και σε μία βραδιά μπορούν να διανύσουν δεκάδες χιλιόμετρα. Η αλήθεια είναι ότι τα αγριογούρουνα παρουσιάζουν συνεχή αύξηση και γι αυτό αναζητούν συνεχώς καινούργιες περιοχές. Σ΄αυτό βέβαια μεγάλο ρόλο παίζει κι ο εμπλουτισμός από κυνηγετικούς συλλόγους. Αυτό έχει σαν συνέπεια να αυξάνονται και οι κυνηγοί που πάνε για γουρούνια. Αν και οι παρέες που κυνηγάνε γουρούνια είναι πολύ δεμένες και δεν δέχονται καινούργιους δίπλα τους. Όμως επειδή είναι πολυάριθμες, μπορεί μετά από κάποιες προστριβές μεταξύ τους η παρέα να σπάσει. Άλλος λόγος είναι ότι είναι πολύ επικίνδυνο κυνήγι και υπάρχει μεγάλος φόβος για ατυχήματα, γι αυτό χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Κάποτε ρώτησα ένα καλό μου φίλο λαγοκυνηγό,που έγινε στη συνέχεια γουρουνάς, ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στα δύο αυτά παραδοσιακά κυνήγια κι αυτός μου απάντησε ότι στο κυνήγι του λαγού ο σκύλος πρέπει να είναι “επιστήμονας” γιατί αυτός παίζει το μεγαλύτερο ρόλο.Ενώ στο αγριογούρουνο πρέπει να είναι απλά θαρραλέος γιατί το μεγαλύτερο ρόλο παίζει ο κυνηγός.

Το αγριογούρουνο εκτός από καλή ακοή έχει και καλή όσφρηση, γι αυτό στο καρτέρι εκτός από ακίνητοι οι κυνηγοί πρέπει να μην καπνίζουν ή να κάνουν κάτι άλλο που προδίδει την παρουσία τους. Ένα πλεονέκτημα που έχουμε εμείς οι κυνηγοί είναι ότι όταν έρχεται αγριόχοιρος προς το μέρος μας γίνεται μεγάλος θόρυβος και έτσι ξέρουμε ακριβώς που θα μας βγει. Έτσι κάνει ευκολότερη την τουφεκιά.

Οι καλοί σκοπευτές χρησιμοποιούν μονόβολο για να μειώσουν την πιθανότητα να φύγει κάποιο τραυματισμένο και να πεθάνει αρκετά μακριά. Εδώ θέλω να πω ότι γι αυτό το κυνήγι πρέπει να επιτραπεί η χρήση του ραβδωτού. Αφού με την επιτυχημένη τουφεκιά πάρουμε κάποιο θήραμα αρχίζουν και τα δύσκολα, γιατί μερικές φορές πρέπει να το κουβαλήσουμε για μεγάλη απόσταση και σε μέρη αρκετά δύσκολα ειδικά αν ο αγριόχοιρος είναι πολύ μεγάλος, πράγμα που συμβαίνει αρκετές φορές. Για το λόγο αυτό το γουρούνι πρέπει να τεμαχιστεί επιτόπου για να κάνει ευκολότερο το έργο της επιστροφής.

Καλό θα ήταν εδώ στην Ελλάδα να υπάρξει κάποια στατιστική υπηρεσία, υπό την αιγίδα της Συνομοσπονδίας, που να μετρά τα δόντια του κάπρου καθώς και το μέγεθος κάθε θηράματος, κι όταν λέμε μέγεθος, εννοούμε τον όγκο και το βάρος. Νομίζω ότι θα ήταν αρκετά ενδιαφέρον και χρήσιμο στις όποιες μελέτες που γίνονται για τα θηράματα.

…..N.K.