ΣΤΟ ΦΙΛΙΑΤΙ - ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΥΠΕΡΟΧΟ ΚΛΙΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΚΑΙ ΚΟΥΒΕΝΤΙΑΖΟΥΝ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.ΕΙΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΣΑΣ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΛΑΥΣΕΤΕ ΤΑ ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ,ΤΙΣ ΛΙΧΟΥΔΙΕΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΕΖΕΔΕΣ,ΤΑ ΓΝΗΣΙΑ ΚΑΙ ΣΠΙΤΙΣΙΑ ΦΑΓΗΤΑ,ΠΟΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΨΥΚΤΙΚΑ.Ο ΞΕΝΩΝΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ.

Εδώ να στέλνετε τις ανακοινώσεις σας

radiofiliati@yahoo.gr

Translate

Νομοσχέδιο για την δευτεροβάθμια περίθαλψη υγείας – Η εμπορευματοποίηση της υγείας  ( του : Κωνσταντίνου Μπακάλη )

 Νομοσχέδιο για την δευτεροβάθμια περίθαλψη υγείας – Η εμπορευματοποίηση της υγείας

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Σήμερα, Πέμπτη 1η Δεκεμβρίου 2022 κατατίθεται για ψήφιση στην Βουλή των Ελλήνων το νομοσχέδιο για την δευτεροβάθμια περίθαλψη υγείας με το οποίο εμπορευματοποιείται το αγαθό της υγείας.

Έτσι μετά το νόμο για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και την εφαρμογή της ελεγχόμενης δωρεάν πρόσβασης σε ειδικευμένους ιατρούς (gatekeeping), έρχεται το νομοσχέδιο για την δευτεροβάθμια υγεία να διαλύσει ότι έχει απομείνει από το δημόσιο σύστημα υγείας, το Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ).

Οι βασικές αρχές του ιδρυτικού νόμου του ΕΣΥ (Ν. 1397/1983) είναι :

·         Το κράτος έχει την ευθύνη για την παροχή υπηρεσιών υγείας στο σύνολο των πολιτών .

·         Οι υπηρεσίες υγείας παρέχονται ισότιμα σε κάθε πολίτη ανεξάρτητα από την οικονομική, κοινωνική και επαγγελματική του κατάσταση, μέσα από ενιαίο και αποκεντρωμένο εθνικό σύστημα υγείας, που οργανώνεται σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου αυτού.

Ουσιαστικά με το νέο νομοσχέδιο καταργούνται και οι δύο αυτές αρχές.

Αναλυτικότερα, το κράτος αντί να εξασφαλίσει την απρόσκοπτη λειτουργία των δημόσιων δομών υγείας, αρνείται πεισματικά να δώσει λύση στα χρόνια προβλήματα που αντιμετωπίζουν.  Όχι μόνο δεν προβαίνει σε μαζικές και μόνιμες προσλήψεις ιατρών και υγειονομικού προσωπικού για την στελέχωση των Νοσοκομείων, αλλά μετακινεί όλο και πιο συχνά ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό μεταξύ νοσοκομείων, επιβεβαιώνοντας με αυτό τον τρόπο τις τραγικές ελλείψεις. Το αποτέλεσμα είναι να δημιουργεί πρόβλημα σε δύο Νοσοκομεία αντί να λύσει το πρόβλημα του ενός. Επιπλέον τα τελευταία χρόνια δεν έχει γίνει καμία προσπάθεια βελτίωσης των συνθηκών εργασίας των ιατρών με αποτέλεσμα είτε να μεταναστεύουν στο εξωτερικό είτε να πηγαίνουν στις ιδιωτικές κλινικές.

Ένα από τα βασικά επιχειρήματα του Υπουργείου Υγείας για το νομοσχέδιο και την άρση της αποκλειστικής απασχόλησης  των ιατρών (θεμέλιος λίθος του ΕΣΥ) είναι, ότι οι ιατροί θα έχουν την δυνατότητα να αυξήσουν τις αποδοχές τους. Εμπαίζει τους νοσοκομειακούς γιατρούς με ανυπόστατους ισχυρισμούς, διότι αυτό θα είναι εφικτό μόνο μετά την ολοκλήρωση της εργασίας τους στο ΕΣΥ και η αύξηση των αποδοχών τους θα προέλθει απευθείας από τις τσέπες των ασθενών. Ακόμα η άρση της αποκλειστικής απασχόλησης των ιατρών του ΕΣΥ και η δυνατότητα λειτουργίας ιδιωτικών ιατρείων θα σημάνει την διάλυση των ιατρείων της γειτονιάς και θα έχει ως αποτέλεσμα την ευθεία  αντιπαράθεσή νοσοκομειακών ιατρών με ιατρούς ιδιωτικών ιατρείων. Δηλ.  ‘διαίρει και βασίλευε’!

Είναι γνωστό ότι εδώ και πολλά χρόνια η δημόσια υγεία έχει απωλέσει το χαρακτηρισμό  δωρεάν. Ενδεικτικά είναι τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που αναδεικνύουν ότι στην Ελλάδα οι ιδιωτικές δαπάνες για την υγεία, σε ποσοστό ως προς τις συνολικές δαπάνες για την υγεία, είναι το τρίτο υψηλότερο της ΕΕ. Ποσοστό μεγαλύτερο από διπλάσιο του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δηλαδή οι πολίτες πληρώνουν από την τσέπη τους το 35,2% των συνολικών δαπανών για την υγεία με το υπόλοιπο να καλύπτεται από το δημόσιο (59,8%) και από ασφαλιστικές εταιρίες (4,9%). Ακόμα στην Ελλάδα πάνω από το 50% του συνόλου των καταστροφικών δαπανών, δηλαδή των δαπανών που δυσχεραίνουν τον οικογενειακό προϋπολογισμό,  καταβάλετε από το φτωχότερο 20% των νοικοκυριών. Για να το πούμε πιο απλά, οι οικονομικά αδύνατοι πρέπει να βάλουν βαθιά το χέρι τους στην τσέπη για παροχές υγείας.  Τα παραπάνω στοιχειά αφορούν το πρώτο εξάμηνο του 2021. Λαμβάνοντας υπόψη την ενεργειακή ‘κρίση‘ αλλά και την ακρίβεια, μπορούμε να πούμε με μεγάλη βεβαιότητα ότι η κατάσταση που περιγράφεται παραπάνω  έχει χειροτερέψει.  

Σε αυτή λοιπόν τη χώρα, με την ψήφιση του συγκεκριμένου νομοσχέδιου, θα επιτρέπεται  η λειτουργεία  απογευματινών χειρουργείων και ιδιωτικών ιατρείων νοσοκομειακών ιατρών. Έτσι, με ατομική ευθύνη, ο ασθενής καλείται να επιλέξει μεταξύ της πολύχρονης αναμονής στη δημόσια (πρωινή) λίστα χειρουργείων ή την πιο άμεση εξυπηρέτησή του στα απογευματινά χειρουργεία, φυσικά με το αζημίωτο. Δηλαδή , αυτοί που έχουν χρήματα θα εξυπηρετούνται άμεσα και για τους υπόλοιπους βλέπουμε. Σε κάθε περίπτωση θα υπάρχει πάντα η λύση των ιδιωτικών κλινικών!

Συνεπώς το ‘νέο ΕΣΥ’ θα λειτουργεί εις βάρος της πλειοψηφίας των ασθενών και της πλειοψηφίας των νοσοκομειακών ιατρών. Για άλλη μια φορά κερδισμένοι θα είναι η ολιγαρχία των κλινικαρχών και διάφορες πολυεθνικές όπως η CVC. Μεγάλοι χαμένοι στην εξίσωση θα είναι οι ασθενείς και ιδιαίτερα οι οικονομικά αδύναμοι.

Το κοινωνικό αγαθό της δημόσια δωρεάν υγείας μετατρέπεται σε εμπόρευμα και ο ασθενής σε πελάτη. Οι ιατρικές πράξεις θα κοστολογούνται και μόνο αυτοί που θα διαθέτουν χρήματα θα μπορούν να εξασφαλίσουν την υγειονομική τους περίθαλψη.  

Μήπως το επόμενο βήμα είναι η εισαγωγή των ιατρικών πράξεων σε χρηματιστήριο υγείας και ο πλειστηριασμός των χειρουργικών επεμβάσεων;

Καλώς ήρθατε στο ‘νέο ΕΣΥ’ το ‘ΕΣΥ 2.0’.

 Κωνσταντίνος Μπακάλης

Γεν. Γραμματέας Συλλόγου Εργαζομένων του Γενικού Νοσοκομείου Φιλιατών

 

Cinepelagos: Σύγχρονος Ιταλικός κινηματογράφος στην Ηγουμενίτσα

Ένα νοερό ταξίδι στην Ιταλία πριν τα Χριστούγεννα.

Αρχαιολογικό Μουσείο Ηγουμενίτσας, αίθουσα Σωτήρης Δάκαρης, 6 - 9 Δεκεμβρίου

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Για δεύτερη χρονιά μετά την επιτυχημένη έναρξη το 2021, λαμβάνει χώρα στην Ηγουμενίτσα το αφιέρωμα “Cinepelagos – Νύχτες ιταλικού σινεμά”, που πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου και της Πρεσβείας της Ιταλίας στην Ελλάδα σε συνεργασία με τον Δήμο Ηγουμενίτσας, την Εφορεία Αρχαιοτήτων Θεσπρωτίας και τον Σύλλογο Φίλων του Αρχαιολογικού Μουσείου Ηγουμενίτσας και των Αρχαιολογικών Χώρων Θεσπρωτίας, με τη διοργάνωση της Myth Euromed. Η δράση εντάσσεται στο διμερές πρόγραμμα Ιταλία-Ελλάδα Tempo Forte.

Το πρόγραμμα του Cinepelagos επικεντρώνεται στον σύγχρονο ιταλικό κινηματογράφο και προσδοκά να αναδείξει τη δυναμική μιας ποικιλόμορφης επίκαιρης κινηματογραφίας, παρέχοντας έτσι μία πλήρη εικόνα της τωρινής ιταλικής δημιουργικότητας, με ταινίες πρόσφατες, γυρισμένες την περίοδο 2018/2021, και υψηλής καλλιτεχνικής αξίας.

Ομορφιά μέσα στην ομορφιά είναι το σύνθημα της φετινής έκδοσης του Cinepelagos, εγχείρημα το οποίο θέλει να παέι ένα βήμα μπροστά σε σχέση με την απλή προβολή ταινιών, ενώνοντας τις σύγχρονες τάσεις του ιταλικού σινεμά με την πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας, δημιουργώντας έτσι ευκαιρία για αμοιβαία προβολή και εξωστρέφεια, σε μία κοινή προσπάθεια στο όνομα του πολιτισμού.

Στην Ηγουμενίτσα, νοερά και πραγματικά, πύλη της Ελλάδας για τους Ιταλούς και όχι μόνο, θα παρουσιαστούν σημαντικές ταινίες, οι οποίες ναι μεν μιλάνε ιταλικά (με ελληνικούς υπότιτλους), όμως αφηγούνται ιστορίες ανθρώπινες και διαχρονικές.

Ραντεβού λοιπόν στην Ηγουμενίτσα, στο Αρχαιολογικό Μουσείο, αίθουσα Σωτήρης Δάκαρης, από τις 6 έως τις 9 Δεκεμβρίου, ώρα 20:00.

Οι ταινίες θα προβληθούν στα ιταλικά με ελληνικούς υπότιτλους.

Ελεύθερη είσοδος. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

 Οι ταινίες:

- 06.12: Ο κλεμμένος Καραβάτζιο / Una storia senza nome (Roberto Andò),

- 07.12: Comedians (G. Salvatores)

- 08.12: Όλη η τρελή μου αγάπη / Tutto il mio folle amore (Gabriele Salvatores)

- 09.12: Ο κακός ποιητής / Il cattivo poeta (Gianluca Jodice)

 Πρόγραμμα

- 06.12: Ο κλεμμένος Καραβάτζιο / Una storia senza nome (Roberto Andò) ~ ώρα 20.00

Μυστηρίου 2018 | Έγχρ. | Διάρκεια: 110'

Η Βαλέρια είναι γραμματέας ενός παραγωγού ταινιών και παράλληλα “αόρατη συγγραφέας”. Μια μέρα συναντάει έναν μυστηριώδη συνταξιούχο αστυνομικό που της αφηγείται την ιστορία ενός εγκλήματος, όμως το σενάριο αποδεικνύεται επικίνδυνο. Η “ιστορία χωρίς όνομα” αφορά στη μυστηριώδη κλοπή ενός διάσημου πίνακα του Καραβάτζιο από τη μαφία, στο Παλέρμο του 1969.

 - 07.12: Comedians (Gabriele Salvatores) ~ ώρα 20.00

Κωμωδία 2021 | Έγχρ. | Διάρκεια: 96'

Έξι επίδοξοι όσο και απογοητευμένοι κωμικοί πρόκειται να εμφανιστούν για πρώτη φορά σε ένα κλαμπ, όπου θα κριθούν και ένας μόνο από αυτούς θα παίξει στην τηλεόραση. Οι προβληματισμοί και τα διλήμματά τους ανοίγουν το δρόμο σε έναν ευρύτερο στοχασμό για το νόημα του γέλιου και της κωμωδίας στις μέρες μας. Από τον βραβευμένο με Όσκαρ σκηνοθέτη G. Salvatores και με διάσημους ιταλούς κωμικούς.

 - 08.12: Όλη η τρελή μου αγάπη / Tutto il mio folle amore (Gabriele Salvatores) ~ ώρα 20.00

Δραματική 2019 | Έγχρ. | Διάρκεια: 97'

Η ταινία του βραβευμένου με Όσκαρ Gabriele Salvatores αφηγείται την ιστορία του 16χρονου Βίνσεντ, ο οποίος πάσχει από αυτισμό και ζει με τη μητέρα του Έλενα και το σύντροφό της Μάριο. Ο Γουίλι, ο φυσικός πατέρας, γνωστός και ως «Domenico Modugno των Δαλματικών Ακτών», βρίσκει τελικά το κουράγιο να συναντήσει εκείνον τον γιο που δεν έχει δει ποτέ και ανακαλύπτει ότι το αγόρι δεν είναι όπως το φανταζόταν. Μαζί ξεκινούν ένα road trip στο οποίο θα ανακαλύψουν ο ένας τον άλλον.

 
- 09.12
: Ο κακός ποιητής / Il cattivo poeta (Gianluca Jodice) ~ ώρα 20.00

Δραματική εποχής 2020 | Έγχρ. | Διάρκεια: 106'

Επί φασισμού, σε ηλικία μόλις 29 ετών, ο Giovanni Comini θα βρεθεί υποχρεωμένος να διαχειριστεί μια λεπτή αποστολή: να παρακολουθήσει τον ποιητή Gabriele D'Annunzio, ο οποίος είναι όλο και πιο ανήσυχος και επικίνδυνος στα μάτια του Duce. Θα είναι μια πραγματική πρόκληση για τον πρωταγωνιστή, κυρίως λόγω της ακλόνητης και ευλαβικής εκτίμησης που νιώθει προς τον ποιητή.

Facebook event: https://www.facebook.com/events/838934580651214

 

 

 

Η Εκκλησία δεν είναι των παπάδων... 


Η Εκκλησία δεν είναι των παπάδων... 

Του π. Ηλία Μάκου
 

 














Αποκαλύπτονται κατά καιρούς περιστατικά με αρνητικούς πρωταγωνιστές ιερείς (φυσικά η δικαιοσύνη, ανθρώπινη και εκκλησιαστική, κρίνει περί αυτών)  και λέγονται και ακούγονται πολλά, ενώ κάποιοι βρίσκουν την ευκαιρία να εξαπολύσουν τα αιχμηρά βέλη τους εναντίον της Εκκλησίας. 


Όμως οι ασχημοσύνες (εφόσον αποδεικνύονται τελεσίδικα)  κληρικών δεν αντικατοπτρίζουν, όπως θέλουν να ισχυρίζονται μερικοί, την κατρακύλα της Εκκλησίας, αλλά το κατρακύλισμα και την αναξιότητα των προσώπων, που τις προκαλούν. 

Γιατί, ευτυχώς,  Εκκλησία,  δεν είμαστε  οι παπάδες, ούτε ορισμένοι φανατικοί και θρησκόληπτοι, αλλά ο Χριστός, που πολλές φορές, οι δήθεν πιστοί τον ποδοπατάμε και τον ματώνουμε, καθώς και οι  διδαχές του Χριστού, που συνήθως  δεν τις τηρούμε. Έτσι η Εκκλησία δεν έχει σπίλους, το ανθρώπινο στοιχείο της όμως έχει. Γι' αυτό οφείλουμε να ξεχωρίζουμε την Εκκλησία ως πνευματική αρχή και αξία από το δυναμικό της.

Ναι, η Εκκλησία αποτελείται από άτομα, αλλά δεν είναι τα άτομα. Ιδρυτής και πυλώνας της  είναι ο Χριστός, που με τη διδασκαλία του  μπολιάζει ευεργετικά την ανθρωπότητα. Είναι "ζύμη", που μπαίνει μέσα στην κοινωνία για να τη ζυμώσει ολόκληρη. Είναι το "αλάτι", που όχι μόνο δίνει τη "νοστιμιά" στη ζωή, αλλά και τη συντηρεί, για να μη βρωμίσει και να μη σαπίσει. 

Ο κόσμος οφείλει να πιστεύει στην Εκκλησία του Χριστού και όχι να προσηλώνεται σε ανθρώπους και να τους "θεοποιεί", γιατί διαφορετικά καταντάμε την πίστη μας από Χριστοκεντρική σε ανθρωποκεντρική. 

Γιατί οι άνθρωποι δεν είμαστε άγιοι, ούτε καν πολλές φορές νιώθουμε την ανάγκη  να αλλάξουμε, αλλά, αποδεικνυόμαστε συχνά άγριοι. 

Ένα βασικό πρόβλημα αποτελεί το γεγονός ότι  η κοινωνία δεν αξιολογεί ή δεν την ενδιαφέρει να αξιολογήσει,  ποιοι είναι οι αληθινοί κληρικοί, οι δίχως προσωπεία, και ποιοι είναι οι υποκριτές, με τα με χίλια προσωπεία, οι οικονομικά αδηφάγοι, οι ελλειπτικοί κατά το ήθος, οι τσαρλατάνοι, οι οσφυοκάμπτες, παρ' ότι φαίνεται από τις καταστάσεις.

Και χειροκροτεί ή αδιαφορεί μέχρι να γίνουν τα όποια... αποκαλυπτήρια, ενώ μετά αρχίζει η "ανθρωποφαγία" ασύστολα και ανεξέλεγκτα και αδιάκριτα.

Χρειάζεται να διευκρινιστεί ότι δεν είναι όλοι οι παπάδες ίδιοι. Υπάρχουν και μορφές, δεν είναι  λίγες, που, πραγματικά, δεν "ξανασταυρώνουν" τον Χριστό , αλλά τον "ξανανασταίνουν" στις καρδιές των ανθρώπων.

Αυτό, που χρειάζεται,  οι κληρικοί να επιδιώκουμε και για μας και για τους άλλους , ειδικά στις ημέρες μας, τις τόσο σκληρές, που βλέπεις μέσα σου και γύρω σου εκτεταμένη μαυρίλα, είναι η υπέρβαση της καθημερινότητας, η ψυχική ανάταση, η συνάντηση με μια άλλη πραγματικότητα.

Πόσο είμαστε έτοιμοι, αλλά και κατάλληλοι να προσφέρουμε  το ποιοτικό στοιχείο ζωής, που ο κόσμος περιμένει καταφεύγοντας σε μας;  

Αυτό, βέβαια, δεν είναι ζήτημα υποδείξεων, συνταγών, εντολών. Είναι στάση ζωής. 

Οι ιερείς, στην εποχή μας, που την χαρακτηρίζει ο ηθικός εκτροχιασμός και η αχόρταστη βουλιμία, οφείλουμε να μην έχουμε σαν γνώμονα και μέτρο των πράξεών μας το ατομικό συμφέρον, την προσωπική ωφέλεια και ικανοποίησή μας , παραθεωρώντας και υποτιμώντας τους συνανθρώπους μας και λησμονώντας τον Θεό.

Αξίζει οι άλλοι να βλέπουν και να αισθάνονται χωρίς καμία προσπάθεια την αρετή της ψυχής μας και όχι το σκοτάδι των ενεργειών μας. 

Τα στελέχη της Εκκλησίας έχουμε χρέος να προσφέρουμε  περάσματα-πόρους και διεξόδους και όχι να δημιουργούμε απορίες και αδιέξοδα. 

Να βγαίνουμε με καθαρότητα στον πηγαιμό προς τους άλλους και να κινούμαστε σε πορεία όχι περιστρεφόμενης γύρω από τον εαυτό μας, που μας κάνει ψυχικά        ακίνητους,  αλλά σε πορεία πίστης και γνήσιας διακονίας, που ξεπερνά τους  κλυδωνισμούς και είναι μια εξαγγελία για κάτι καλύτερο. 

Να μην είναι είναι ο εγωκεντρισμός μας ένα τέρμα και ένα τέλμα, αλλά μια αφετηρία εκπλήρωσης του χρέους μας  με διαφανή διαδρομή στο χώρο και στο χρόνο, ώστε να μη χανόμαστε εμείς, να μην χάνονται και οι άλλοι... 

Με μια πολύ ωραία και μεστή ποιητική εικόνα ο  Οδυσσέας Ελύτης μας προικίζει μ' ένα όνειρο και διαζωγραφίζει το χρέος μας: "Βλέπεις, είπε, είναι οι Άλλοι - και δεν γίνεται Αυτοί χωρίς Εσένα - και δεν γίνεται μ' Αυτούς χωρίς, Εσύ". 

Πηγή: Εφημερίδα "POLITICAL" 

 

 Η Αλβανία είχε και έχει βοήθεια από την Ελλάδα και οφείλει να μην το ξεχνά

Εόρτασε πανηγυρικά ο Άγιος Μηνάς Κεστρίνης Θεσπρωτίας

Εόρτασε πανηγυρικά ο Άγιος Μηνάς Κεστρίνης Θεσπρωτίας

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το διήμερο 10 και 11 Νοεμβρίου 2022 εόρτασε πανηγυρικά ο άγιος Μηνάς Κεστρίνης Θεσπρωτίας, με τη συμμετοχή πλήθους κόσμου από την ευρύτερη περιοχή, αλλά και προσκυνητών από την Κέρκυρα.

Την παραμονή της εορτής λιτανεύτηκε η εικόνα στους δρόμους του χωριού, προς το τέλος του Εσπερινού μετ' αρτοκλασίας, ενώ ανήμερα ηκε θεία λειτουργία μετ' αρτοκλασίας. 

Μιλώντας ο θεολόγος π. Ηλίας Μάκος τόνισε ότι η ζωή του αγίου Μηνά αποκαλύπτει τη θέληση και την πίστη του και την αγάπη του.  Με αυτές ενεργοποίησε τις δυνάμεις της ψυχής του, καλώντας κι εμάς να ενεργοποιήσουμε τις δυνάμεις της ψυχής μας. Βάζουμε εμείς τη θέληση  και ο Θεός στέλνει τη χάρη του. Όταν βλέπει καλή διάθεση, ανοίγει τα μάτια του ανθρώπου.  Χρειάζεται και πίστη. Πίστη για να εμπιστευθούμε το λόγο του Θεού και να τον αφήσουμε να καρποφορήσει στις καρδιές μας. Πίστη για να μη λυγίζουμε στις επιθέσεις της ζωής. Απαιτείται, όμως, και αγάπη. Αγάπη με την οποία ανανεώνουμε την επιθυμία μας για κοινωνία με τον Θεό. Αυτή η αγάπη προς το Θεό θα είναι η κινητήρια δύναμή μας. Ας είμαστε σε εγρήγορση και ας κρατάμε ανοιχτά τα πνευματικά μας αυτιά, της ψυχής μας την ακοή.       



 ΕΦΟΡΕΙΑ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ

Αποκάλυψη τετράκογχου παλαιοχριστιανικού κτηρίου σε σωστική ανασκαφή της Εφορείας Αρχαιοτήτων Θεσπρωτίας στο Λαδοχώρι Ηγουμενίτσας

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 το πλαίσιο του έργου «Κατασκευή αποχετευτικού δικτύου ομβρίων στην 1η και 3η Π.Ε. του Δήμου Ηγουμενίτσας» αποκαλύφθηκε από την αρμόδια ΕΦ.Α. Θεσπρωτίας, που εκτελεί υποέργο, τμήμα τετράκογχου κτηρίου με ψηφιδωτό δάπεδο. Η έρευνα διενεργείται εντός του πολεοδομικού ιστού της Ηγουμενίτσας, στην περιοχή του Λαδοχωρίου. Το Λαδοχώρι έχει οικοδομηθεί επάνω από παλαιότερο οικιστικό σύνολο, που χρονολογείται πιθανώς στους ελληνιστικούς χρόνους, αλλά τα περισσότερα κατάλοιπα ανάγονται στην ρωμαϊκή και πρωτοβυζαντινή περίοδο. Ο αρχαίος οικισμός δεν έχει ταυτιστεί, αλλά τα τελευταία χρόνια υπάρχει έντονη επιστημονική συζήτηση, σχετικά με την τοποθέτηση στον κόλπο της Ηγουμενίτσας των αρχαίων Συβότων. Επίσης ο κόλπος της Ηγουμενίτσας είναι η πιο κοντινή θαλάσσια διέξοδος για την ρωμαϊκή πόλη της Φωτικής, η οποία υπήρξε έδρα επισκόπου κατά την πρωτοβυζαντινή περίοδο.

Η κατασκευή του δικτύου ομβρίων περιλάμβανε και την οδό Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, όπου στα όμορα οικόπεδα παλαιότερα είχαν εντοπιστεί τμήματα πεντάκλιτης βασιλικής με νάρθηκα και αίθριο. Με τις πρώτες διερευνητικές τομές εντοπίστηκαν ταφές ρωμαϊκών και πρωτοβυζαντινών χρόνων και η αψίδα της πεντάκλιτης βασιλικής με σύνθρονο και μαρμαροθέτημα. Κοντά στη συμβολή της οδού Κωνσταντίνου Παλαιολόγου με την οδό Λαδοχωρίου, ΝΑ της βασιλικής, αποκαλύφθηκαν η δυτική κόγχη και τμήματα της βόρειας και νότιας από τετράκογχο κτήριο μεγάλων διαστάσεων. Η τοιχοποιία του σώζεται σε ύψος 1,5 μ. περίπου και αποτελείται από καλά λαξευμένους λίθους σε άφθονο κονίαμα. Στο ανασκαφέν τμήμα αποκαλύφθηκε το δάπεδο, με ψηφιδωτό διάκοσμο αποτελούμενο από γεωμετρικά μοτίβα και στο ανατολικό του πέρας κεφαλαιογράμματη έμμετρη επιγραφή σε οκτώ σειρές με διαστάσεις 1,12 Χ 1,91 μ.

Το κτήριο κατά πάσα πιθανότητα αποτελούσε τον κεντρικό χώρο, το φωτιστήριο, του βαπτιστηρίου της παρακείμενης βασιλικής. Πρόκειται για το δεύτερο γνωστό παλαιοχριστιανικό βαπτιστήριο στην Ήπειρο, μετά από αυτό της Βασιλικής Β στη Νικόπολη και το πρώτο παλαιοχριστιανικό τετράκογχο που αποκαλύπτεται στην βορειοδυτική Ελλάδα. Γενικά τα τετράκογχα κτήρια δεν είναι ιδιαίτερα συνηθισμένα στην παλαιοχριστιανική περίοδο, σε αντίθεση με τη ρωμαϊκή, και κυρίως είχαν την χρήση ναών ή μαρτυρίων και σπανιότερα βαπτιστηρίων. Ο αρχιτεκτονικός τύπος του κτηρίου, ο τρόπος οικοδόμησης, ο ψηφιδωτός διάκοσμος και η επιγραφή, με χρήση αρχαίων τύπων λέξεων, που δεν είναι ιδιαίτερα συνηθισμένοι σε ύστερα παλαιοχριστιανικά κτήρια, οδηγούν σε πρώιμη χρονολόγηση, πιθανώς στα τέλη του 4ου ή στις αρχές του 5ου αιώνα και σίγουρα πριν τις μεγάλες βασιλικές της Νικόπολης.

Πρόκειται για αρχιτεκτονικό σύνολο ιδιαίτερης σημασίας, καθώς ανήκει σε σπάνιο αρχιτεκτονικό τύπο, που χρήζει μελλοντικά περαιτέρω έρευνας και αποκάλυψης στο σύνολό του, καθώς για λόγους προστασίας, τόσο των ευρημάτων όσο και των περιοίκων, το ανασκαφέν τμήμα έχει καταχωθεί. Επίσης το μέγεθος της επιγραφής, η θέση της και ο τρόπος που ξεκινά υποδηλώνει ύπαρξη και άλλης ή άλλων επιγραφών επί του ψηφιδωτού δαπέδου, ενώ από μόνης της η αποκαλυφθείσα επιγραφή είναι εξαιρετικά σημαντική. Παράλληλα αναδεικνύεται η σημασία, που είχε κατά την παλαιοχριστιανική τουλάχιστον περίοδο ο άγνωστος οικισμός, και ενδεχομένως αποτελεί την αρχή μόνο της αποκάλυψης ενός εντυπωσιακού θρησκευτικού κέντρου, άμεσα συνδεδεμένου με την επισκοπή της Φωτικής ή και έδρα πιθανώς προγενέστερης επισκοπής.

Η σωστική ανασκαφή διενεργήθηκε υπό την εποπτεία της κ. Κωνσταντίνας Παππά, Αναπληρώτριας Προϊσταμένης του Τμήματος Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Αρχαιοτήτων και υπό την διεύθυνση του κ. Ιωάννη Χουλιαρά, προϊσταμένου της ΕΦ.Α. Θεσπρωτίας.

Μπορούμε να νιώθουμε ασφαλείς στην σημερινή κοινωνία;

Μπορούμε να νιώθουμε ασφαλείς στην σημερινή κοινωνία;

  •  Του π. Ηλία Μάκου

     


     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

  • “Σημεία και τέρατα” αποκαλύπτονται καθημερινά στην κοινωνία μας και έχουν δημιουργήσει ένα ζοφερό κλίμα.
  • Άνθρωποι της διπλανής πόρτας, που μοιάζουν φιλήσυχοι, προκύπτει να εμπλέκονται σε εγκλήματα κάθε μορφής.
  • Το ερώτημα, λοιπόν, είναι αν μπορούμε να είμαστε και να αισθανόμαστε ασφαλείς στην σημερινή κοινωνία.  Αν εμπιστευόμαστε ο ένας τον άλλο.
  • Η απάντηση είναι όχι, γιατί δεν ξέρουμε, πλέον, τι μπορεί να αντιμετωπίσουμε ανά στιγμή και ώρα, από εκεί, που δεν το περιμένουμε, ακόμη και μέσα στις ίδιες τις οικογένειες.
  • Όμως δεν μας αξίζει ως άτομα και ως κοινωνία αυτός ο κατήφορος και η ενεργοποίηση όλων μας για αλλαγή της φοράς της κατεύθυνσης, μοιάζει όχι απλά ενδεδειγμένη, αλλά επιβεβλημένη.
  • Οι διανθρώπινες σχέσεις, όπως αυτές εξελίσσονται, συντηρούν μια αγωνία στον καθένα μας και έλλειψη γαλήνης.
  • Το κακό βέβαια δεν είναι καινούργιο, όμως τώρα, λόγω της έξαρσης της δημοσιότητας, γίνεται γνωστό ευρέως, ωστόσο οι άνθρωποι σήμερα έχουμε καταντήσει σκληροί και ανάλγητοι σε υπερβολικό βαθμό.
  • Νιώθουμε τους εαυτούς μας όχι σαν ενεργητικά όντα, αλλά σαν ένα εξαθλιωμένο “πράγμα”, που εξαρτάται από άλλα πράγματα, μέσα και έξω από εμάς.
  • Τα επιφανειακά περιβλήματα, που εμφανίζει ο καθένας μας, δημιουργούν μια ψευδή εντύπωση και κρύβουν το πραγματικό μας είναι.  Παριστάνουμε τους πολιτισμένους, αλλά στο βάθος μας παραμένουμε πρωτόγονοι, διατηρώντας καμουφλαρισμένες ζωώδεις συμπεριφορές.
  • Είναι θλιβερή αλήθεια ότι ζούμε σε εποχή ηθικού εκτροχιασμού. Σε εποχή ρηχή, φτωχή από υψηλά ιδεώδη, υλομανή, σαρκολατρική, αδιάφορη. Σε εποχή άγνοιας του πραγματικού σκοπού της ζωής, άγνοιας του ίδιου μας του εαυτού. Σε εποχή, όπου το συμφέρον και η ιδιοτέλεια και η απαξίωση της ανθρώπινης προσωπικότητας, δεσπόζουν. Σε εποχή, που είμαστε με την ανειλικρίνεια στη συμπεριφορά, με την ψευτιά στα χείλη, με την κακία μέσα μας. Σε εποχή, που τα ήθη, εν πολλοίς, έχουν εξαχρειωθεί. Η σκέψη έχει διαστραφεί. Η αρετή εκλαμβάνεται, από τους πολλούς, ως αδυναμία και “κουταμάρα”. Η αυτοσυγκράτηση στις ανεξέλεγκτες επιθυμίες της σάρκας χλευάζεται ως δήθεν οπισθοδρομικότητα. Φοβερός μιμητισμός μας χαρακτηρίζει ξένων κακόγουστων προτύπων.
  • Και έχει φοβερή δύναμη επηρεασμού το κακό, σχεδόν “γοητεύει”. Οι φαύλες συνήθειες και ενέργειες φαίνονται ακατανίκητες. Γι’ αυτό απαιτούνται ψυχικές αντιστάσεις, για να μείνει κανείς ξένος προς το διεστραμμένο τρόπο ζωής.
  • Γίνεται φανερό ότι εκείνο βασικά, που χρειάζεται είναι μια εσωτερική αναμόρφωση και αναγέννηση του ανθρώπου, καλλιέργεια σε βάθος και ουσία, αληθινή επανάσταση συνείδησης.
  • Το συμπέρασμα είναι ότι απειλούμαστε. Και απειλούμαστε από τα ίδια τα χέρια μας. Μόνοι μας οδηγηθήκαμε, και ας λέμε ότι φταίνε τα πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά συστήματα, εμείς τους “στρώσαμε το χαλί” με την ανεξήγητη ανοχή μας, στο αδιέξοδο, που μας γεμίζει πίκρα και απογοήτευση και μας κάνει να ασφυκτιούμε κάτω από το πιεστικό βάρος της δεινής πραγματικότητας.
  • Το πολύ τραγικό σημείο στην όλη αυτή υπόθεση είναι ότι ενώ η εποχή μας διακηρύττει στη διαπασών την αποθέωση του ανθρώπου, στην ίδια αυτή εποχή οι άνθρωποι εξαγριονόμαστε όλο και περισσότερο.
  • Πυκνώνουν τα συμπτώματα των αρνητικών δεδομένων, καθώς η βία με διάφορες μορφές αναγγέλλει κάθε ημέρα την παρουσία της στη ζωή μας, και εμείς όλο και απογοητευόμαστε και κλεινόμαστε στο “καβούκι” μας και σταυρώνουμε τα χέρια μας, αδύναμοι να προστατευτούμε και περιμένουμε τις εξελίξεις, που, με αυτά τα δεδομένα, δεν μπορεί να είναι καλύτερες από τις προηγούμενες.
  • Γι’ αυτό είναι ανάγκη, καθώς κινδυνεύουμε να αλλοτριωθούμε τελειωτικά και να μετατραπούμε σε τοξινωμένα όργανα, κυριαρχούμενα και καθοδηγούμενα από ένστικτα και ψέματα, γκρεμίζοντας τον γνήσιο ανθρωπισμό μας, να ξαναμελετήσουμε την καρδιά μας.
  • Κατά συνέπεια ο αγώνας για την αλλαγή, για το καλύτερο, πρέπει να αρχίσει από μας, από τους ανθρώπους, δημιουργώντας μέσα μας τις βάσεις και τις προϋποθέσεις για ποιοτική επιβίωση.
  • Υπάρχει  και η δυνατότητα και ο τρόπος για μια σωστή αντίδραση στην πραγματικότητα, που βιώνουμε. Αρκεί να θελήσουμε…
  • Πηγή: Εφημερίδα “Politcal”