ΣΤΟ ΦΙΛΙΑΤΙ - ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΥΠΕΡΟΧΟ ΚΛΙΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΚΑΙ ΚΟΥΒΕΝΤΙΑΖΟΥΝ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.ΕΙΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΣΑΣ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΛΑΥΣΕΤΕ ΤΑ ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ,ΤΙΣ ΛΙΧΟΥΔΙΕΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΕΖΕΔΕΣ,ΤΑ ΓΝΗΣΙΑ ΚΑΙ ΣΠΙΤΙΣΙΑ ΦΑΓΗΤΑ,ΠΟΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΨΥΚΤΙΚΑ.Ο ΞΕΝΩΝΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ.

Εδώ να στέλνετε τις ανακοινώσεις σας

radiofiliati@yahoo.gr
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Translate

Σε αυτόν τον τόπο ζούσαμε και πριν το 1981…

Οι επιστημονικοφανείς θεωρίες και «βαθυστόχαστες» αναλύσεις που δημοσιεύονται το τελευταίο διάστημα τόσο σε τοπικές εφημερίδες της Θεσπρωτίας, όσο και σε τοπικά Blogs. Με οδήγησαν στην απόφαση να καταπιαστώ με το μείζον πρόβλημα του δημοσιονομικού εκτροχιασμού της χώρας μας. Είναι ηλίου φαεινότερο ότι οι αρθρογράφοι –υποστηρικτές της νεοφιλελεύθερης παράταξης- με τα γραφόμενά τους, προσπαθούν να βγάλουν «λάδι» την παράταξή τους. Είναι πασιφανέστατο ότι θέλουν να απαλλάξουν τους Βουλευτές-υφυπουργούς της Ν.Δ. από τα τεράστια εγκληματικά πολιτικά λάθη που διέπραξαν στο παρελθόν, εξ αιτίας των οποίων οδηγήθηκε η χώρα μας σ’ αυτήν την τραγική κατάσταση. Προσπαθούν να πείσουν τους Θεσπρωτούς ότι η νεοφιλελεύθερη παράταξη που κυβέρνησε τη χώρα για τριάντα και πλέον χρόνια, είναι άμοιρη ευθυνών. Και ότι για την πρωτοφανή οικονομική κρίση που μαστίζει την πατρίδα μας, ευθύνονται αποκλειστικά και μόνο οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Κατ’ αρχήν, θα ήθελα να επισημάνω ότι η χώρα μας, από καταβολής του Ελληνικού κράτους, είχε πάντα ελλειμματικό προϋπολογισμό, δηλαδή ξόδευε πολύ περισσότερα από όσα εισέπραττε. Συνεπώς το πρόβλημα της χώρας μας για το σημερινό κατάντημα, δεν είναι το δημόσιο χρέος, το οποίο σύμφωνα με αδιαμφισβήτητα στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας, το 1996 ήταν 90 δις, το 2.000, 120 δις, το 2004 160 δις και το 2009, 360 δις. Εξάλλου, όλες οι ευρωπαϊκές χώρες χρωστάνε πολύ  περισσότερα από εμάς. Αλλά, η πολύ περιορισμένη παραγωγική βάση της χώρας, που είναι απόρροια του στρεβλού οικονομικό μοντέλο ανάπτυξης, το οποίο εγκαθιδρύθηκε μετά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο, καθώς και η λεηλασία που υπέστη από την εκτεταμένη φοροδιαφυγή-φοροκλοπή, η οποία έφτασε στα 60 δις ευρώ το χρόνο.Επειδή είμαι της γνώμης ότι για να κατανοήσουμε το σήμερα πρέπει να γνωρίζουμε πολύ καλά το παρελθόν των πολιτικών παρατάξεων που κυβέρνησαν τη χώρα. Θα κάνω μία συνοπτική αναδρομή στην πολιτική ιστορία της χώρας, περιγράφοντας με απλά ελληνικά και όχι με δυσνόητους πολιτικοοικονομικούς όρους, για να κατανοήσει ο απλός κόσμος, ποια είναι τα αληθινά αίτια που οδήγησαν τη χώρα μας στο χείλος της καταστροφής.Θα ξεκινήσω λοιπόν, από το 1950, δηλαδή ένα χρόνο μετά τη λήξη του εμφύλιου σπαραγμού. Οι νικητές της εμφύλιας σύρραξης – συντηρητική παράταξη- ευθύς αμέσως μετά την επικράτησή τους, έβαλαν τα θεμέλια και οικοδόμησαν το δικό τους κομματικό-αστυνομικό-πελατειακό και σπάταλο κράτος και έθεσαν τις βάσεις για ένα στρεβλό κρατικίστικο μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης της χώρας. Η Συντηρητική παράταξη κρατικοποίησε τις συνειδήσεις και εμφύτευσε στο μυαλό των Ελλήνων τον παρασιτισμό. Δημιούργησε ένα υδροκέφαλο κράτος, κρατικοποιώντας όλες τις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας (ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΗΛΠΑΠ, ΕΥΔΑΠ). Και επινόησε τα λεγόμενα κλειστά επαγγέλματα για να βολεύουν τους ομοϊδεάτες τους και τα παιδιά τους. Ροκάνισαν με τους ημέτερους τους στις αρχές τις δεκαετίας του ‘50 τα δισεκατομμύρια από το σχέδιο Μάρσαλ, τη στιγμή που οι άλλες χώρες που υπέστησαν μεγάλες καταστροφές από το Β’ παγκόσμιο πόλεμο, με αυτή την οικονομική βοήθεια ανασυγκροτήθηκαν και ανέπτυξαν βιομηχανίες, τεχνικές και κοινωνικές υποδομές.Τη δεκαετία του ‘50 που η Ελλάδα ήταν παντελώς καταστραμμένη και διχασμένη, οι κυβερνήσεις αναζητούσαν απεγνωσμένα κεφάλαια στο εξωτερικό, εκλιπαρούσαν τις μεγάλες ξένες εταιρίες - κυρίως γερμανικές- να έρθουν στην Ελλάδα να επενδύσουν.Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας, το 1958 ο τότε Πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής μαζί με τον υπουργό των εξωτερικών Ευάγγελο Αβέρωφ, επισκέφθηκαν την τότε Δ. Γερμανία με σκοπό να προσελκύσουν επενδυτές και να συνάψουν δάνειο ύψους 200.000.00 μάρκων.Ο Έλληνας πρωθυπουργός εξασφάλισε το πολυπόθητο δάνειο με τοκογλυφικό επιτόκιο, καθώς και την εξαγωγή εργατών στη Γερμανία με τα εξής ανταλλάγματα: α) απελευθέρωση του σφαγέα της πολυάριθμης εβραϊκής Κοινότητας της Θεσσαλονίκης Μαξ Μέρτεν, β) την οριστική παραίτηση της Ελλάδας από τις διώξεις των Ναζί εγκληματιών, γ) την παραίτηση του δικαιώματος για αξιώσεις επιστροφής του κατοχικού δανείου που αναγκαστικά χορήγησε η Τράπεζα της Ελλάδος στους Γερμανούς.Η κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή χρησιμοποίησε την εξαγωγή εργατικού δυναμικού, ως βαλβίδα εκτόνωσης της κοινωνίας, η οποία έμοιαζε με καζάνι που βράζει έτοιμο να εκραγεί. Έλυσε εν μέρει το πρόβλημα της ανεργίας, καθώς και το οικονομικό, αφού το ενάμιση εκατομμύριο (1.500.000) Ελλήνων που πήραν το δρόμο της ξενιτιάς, άρχισαν να στέλνουν εμβάσματα πολλών δισεκατομμυρίων δραχμών στη χώρα μας.Η εγκατάλειψη της ελληνικής υπαίθρου από τις συντηρητικές κυβερνήσεις, οδήγησε σε μαζικό κύμα μετανάστευσης,προς τη Γερμανία και άλλες χώρες του εξωτερικού, καθώς και προς τα αστικά κέντρα της χώρας (αστυφιλία).Η πληθυσμιακή αφαίμαξη της ελληνικής περιφέρειας, ερήμωσε τα χωριά και διέλυσε τον παραγωγικό ιστό της χώρας.Το 1980, ο «εθνάρχης» Κ. Καραμανλής μας παρέδωσε άνευ όρων στους Γερμανούς και στους ετέρους της, εκχωρώντας εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα, λέγοντας τη περιβόητη φράση: «θα σας πετάξω στη θάλασσα να μάθετε να κολυμπάτε». Η Ελλάδα από τη στιγμή που έγινε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ήταν υποχρεωμένη να σεβαστεί το ευρωπαϊκό δίκαιο, καθώς και το ευρωπαϊκό κεκτημένο, δηλαδή τις συμβάσεις που είχε υπογράψει η Ε.Ε. με τρίτες χώρες.Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’80, η κατανάλωση των ξένων προϊόντων ήταν σχεδόν απαγορευτική για το μέσο  Έλληνα καταναλωτή, λόγω των υψηλών δασμών. Γι’ αυτό και επιβίωναν οι ελληνικές βιομηχανίες και οι αγροτοκτηνοτρόφοι μας. Μόλις, όμως, καταργήθηκαν οι δασμοί για τα εισαγόμενα προϊόντα, η ελληνική αγορά κατακλύστηκε από ευρωπαϊκά, τα οποία προτιμούσαν οι Έλληνες αφού ήταν κατά κοινή ομολογία καλύτερης ποιότητας. Με αποτέλεσμα οι περισσότερες κρατικοδίαιτες βιομηχανίες που είχαν δημιουργηθεί με θαλασσοδάνεια, να εγκαταλειφθούν από τους βιομήχανους με δισεκατομμύρια χρέη προς το δημόσιο και τις ελληνικές τράπεζες.Οι ελληνικές βιομηχανίες δεν ήταν ανταγωνιστικές διότι δεν είχαν διαθέσει μέρος από τα κέρδη τους ως όφειλαν –τα μετέφεραν σε τράπεζες του εξωτερικού – ώστε να εκσυγχρονίσουν τις επιχειρήσεις τους, προκειμένου να περιορίσουν τα κόστη και να βελτιώσουν την ποιότητα των παραγομένων προϊόντων τους. Και όσες δεν χρεοκόπησαν, προκειμένου να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους, μεταφέρθηκαν τη δεκαετία του ’90 στις γειτονικές χώρες: Τουρκία, Αλβανία και Βουλγαρία. Με συνέπεια να χαθούν πολλές χιλιάδες θέσεις εργασίας.Δεν πρέπει να ξεχνάμε τα δισεκατομμύρια από τα ευρωπαϊκά προγράμματα (Μεσογειακά ολοκληρωμένα προγράμματα, πακέτα Ντελόρ και Σαντέρ) που διοχετεύτηκαν στη χώρα μας, καθώς και άλλα ευρωπαϊκά κονδύλια για τις επιδοτήσεις αγροτικών-κτηνοτροφικών προϊόντων τη δεκαετία του ’80, τα οποία διαχειρίστηκαν οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και οι γεωργοκτηνοτρόφοι με χείριστο τρόπο. Δυστυχώς τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια δεν αξιοποιήθηκαν για την αναδιάρθρωση και τον εκσυγχρονισμό των γεωργικών καλλιεργειών και έτσι χάθηκε μία ακόμη ευκαιρία για να γίνουν τα αγροτικά προϊόντα μας ανταγωνιστικά. Μετά την κατάρρευση του αντίπαλου δέους – ανατολικό μπλοκ- στο τέλος της δεκαετίας του ’80, το οποίο ανάγκαζε τις χώρες της δύσης να ακολουθούν μία πιο φιλολαϊκή πολιτική και την απόλυτη επικράτηση του άκρατου φιλελευθερισμού παγκοσμίως,  αλλά  και η επιβολή στη συνέχεια της παγκοσμιοποίησης, μας έδωσε τη χαριστική βολή. Δηλαδή, περάσαμε στην πλήρη απελευθέρωση της αγοράς και κυριάρχησε η απόλυτη ασυδοσία.Με συνέπεια η ελληνική αλλά και η ευρωπαϊκή αγορά να κατακλειστούν από εισαγόμενα προϊόντα ασιατικής προέλευσης, πολύ φτηνότερα από τα ελληνικά. Με αποτέλεσμα οι τιμές των ελληνικών παραγόμενων προϊόντων να πιέζονται προς τα κάτω. Γεγονός που οδήγησε στην περαιτέρω συρρίκνωση του πρωτογενούς τομέα.Το νεοφιλελεύθερο πολιτικό δόγμα, απαγορεύει δια ροπάλου κρατική παρέμβαση στην αγορά. Η λειτουργία της βασίζεται στην προσφορά και τη ζήτηση, καθώς και στον ανταγωνισμό, ο οποίος όπως όλοι γνωρίζουμε, δεν λειτούργησε ποτέ στη χώρα μας.Γι αυτό πολύ συχνά παρατηρούνται στην αγορά φαινόμενα ασυδοσίας, αισχροκέρδειας και κερδοσκοπίας, καθώς και το φαινόμενο εναρμονισμένης πρακτικής στις μεγάλες επιχειρήσεις (γαλακτοβιομηχανίες, ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες κλπ). Οι οποίες συνεννοούνται μεταξύ τους για να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους σε βάρος των παραγωγικών τάξεων. Επομένως, δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία για όποιον διαθέτει κοινό νου, ότι η οικονομική κρίση είναι συστημική. Είναι απόρροια του άκρατου νεοφιλελευθερισμού που κυριαρχεί σχεδόν σε όλες τις χώρες του κόσμου. Δυστυχώς, οι φτωχοί λαοί, είναι πλέον έρμαια των αδηφάγων αγορών. Οι τύχες μας μετά την εκχώρηση από τους ευρωπαίους νεοφιλελεύθερους πολιτικούς στο τραπεζοπιστωτικό τοκογλυφικό σύστημα όλων των εξουσιών, βρίσκονται στα χέρια των μεγάλων χρηματοοικονομικών ομίλων. Οι οποίοι ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις και ταπεινώνουν τους λαούς.Αναμφίβολα όμως, τεράστιες ιστορικές-πολιτικές ευθύνες έχουν και όλες οι μεταπολεμικές ελληνικές κυβερνήσεις. Και όχι μόνο οι κυβερνήσεις της Δημοκρατικής Παράταξης, όπως ισχυρίζονται κάποιοι ανεγκέφαλοι Θεσπρωτοί γαλάζιοι  προπαγανδιστές.Είναι κοινή διαπίστωση ότι το ελληνικό μεταπολεμικό σάπιο πολιτικό σύστημα, που λειτουργούσε όλα αυτά τα χρόνια με τη λογική του πολιτικού κόστους, δημιουργώντας μία επίπλαστη ευημερία, χρεοκόπησε και μαζί με αυτό και η χώρα μας.Επειδή η καθημερινότητά μας επηρεάζεται πλέον σε μεγάλο βαθμό από τις αποφάσεις του γερμανογαλλικού άξονα που καπελώνει τα  θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μία λύση υπάρχει. Να αλλάξει ο συντηρητικός πολιτικός συσχετισμούς που καθοδηγεί την Ευρωπαϊκή Ένωση. Να ανατραπούν οι συστημικές, ανάλγητες νεοφιλελεύθερες δυνάμεις, του γερμανογαλλικού άξονα, που απομυζούν τους λαούς του φτωχού νότου και τους οδηγούν στην εξαθλίωση και την πείνα. Οι ευρωπαίοι πολίτες θέλουν μια άλλη Ευρώπη. Την Ευρώπη των λαών, της αλληλεγγύης, της ασφάλειας και της ανάπτυξης. Σ’ αυτήν την Ευρώπη που ακολουθεί πολιτικές τοκογλυφικής εταιρίας και θέλει να μας τιμωρήσει, δεν έχει κανένα νόημα να είναι μέλος η χώρα μας. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι το μέλλον της χώρας βρίσκεται στα χέρια μας. Αν εμείς αποφασίσουμε να σώσουμε τους εαυτούς μας και τη χώρα μας, να είστε βέβαιοι ότι θα τα καταφέρουμε. Από την κρίση θα βγούμε, όταν βάλουμε μυαλό- πρώτιστος οι πολιτικοί- και θα ζούμε χωρίς δανεικά.  Ευχαριστώ για τη φιλοξενία...... :  Πέτρος Μίντζας

Δεν υπάρχουν σχόλια: