…..  του  Λευτέρη  Π.  Φράτη

Η λέξη ''ευθύνη'' βρίθει νοημάτων.Για παράδειγμα οι άνδρες αναλαμβάνουν την ευθύνη των ερωτικών τους πράξεων όσον αφορά την εγκυμοσύνη των συντρόφων τους.Όμως η πολιτική ευθύνη είναι διαμετρικά αντίθετη.Οι πολιτικοί μας και ειδικά οι κυβερνώντες βαφτίζουν στην πολιτική κολυμβήθρα την λέξη ''ευθύνη'' και την ερμηνεύουν κατά το δοκούν.Εις μάτην προσπαθεί ο ''κυρίαρχος'' λαός(λέμε τώρα) να βρει μιαν άκρη σχετικά με την παραδοσιακή πολιτική ορολογία η οποία κατά την προσφιλή της τακτική καθιστά τον κόσμο ανάξιο για να την προσδιορίσει και σε τελευταία ανάλυση να την κατανοήσει.Όμως η λέξη ''ευθύνη'' στην πολιτική έχει αλλοτριωθεί πλήρως ως προς την σημασία της.Στις εκλογές του 2009 ο ηττημένος της βραδιάς Κ.Καραμανλής ανέλαβε την ''ευθύνη'' της εκλογικής συντριβής του κόμματος του.Δηλαδή έστω και στα λόγια δεν προσπάθησε να θέσει τον εαυτό του στο απυρόβλητον,τουναντίον σήκωσε στις δικές του πλάτες το δυσθεώρητο ύψος της ήττας η οποία συν τοις άλλοις προερχόταν από την φθορά της πολιτικής του προσωπικότητας. Ας έρθουμε τώρα στα ''αριστερά'' του πολιτικού χάρτη.Η Δημοκρατική Αριστερά και προσωπικά ο Πρόεδρος της, Φώτης Κουβέλης πορεύτηκαν με ένα είδος πολιτικής μετριοπάθειας κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου με κύριο σύνθημα: ''Η Αριστερά της Ευθύνης''. Η φιλοσοφία της ''κυβερνώσας'' Αριστεράς πράγματι προσδιόριζε και προσδιορίζει τον σύγχρονο,απελευθερωμένο και αδογμάτιστο ρόλο που πρέπει να διαδραματίζει διαχρονικά η Αριστερά στα πολιτικά πράγματα του τόπου.Σε προηγούμενο σημείωμα είχαμε αναφερθεί συν τοις άλλοις στο υπ' αριθμόν ένα αίτιο που καταβαράθρωσε το σκληροπυρηνικό και ασυγκράτητα δογματικό Κομμουνιστικό κόμμα και το καταδίκασε σε ποσοστά που δεν θα του επιτρέψουν βραχυπρόθεσμα την πολιτική του ανάνηψη.Ήδη επιχειρούν με διακριτικές στροφές 180 μοιρών προς μια διαλλακτική πολιτική ρητορεία που έχει αποτινάξει τις κορώνες συνωμοσίας που ανήκουν στις εποχές της νεότευκτης Σοβιετικής Ένωσης.Τότε που όλοι διψούσαν για αριστερή στροφή και είχαν στραμμένα τα κεφάλια προς τον Βορρά. Αυτά ως μια μικρή χαριτωμένη παρένθεση.Σαφέστατα και αναντίρρητα η Αριστερά πρέπει να ξεφύγει και να απεγκλωβιστεί από την τακτική του ''δεν αναλαμβάνω αλλά εξακολουθώ να απαγγέλλω πολιτικές μηνύσεις κατά παντός υπευθύνου''.Το ζήτημα είναι όμως, ότι μια Αριστερά συνεπής δεν πρέπει να αναλώνεται σε κυβερνητικά σχήματα που δεν έχουν σκοπό να εκτονώσουν την κοινωνική κρίση.Που δεν αμβλύνουν τις ταξικές και οικονομικές ανισότητες που τείνουν να εκμηδενίσουν το σύνολο του λαού.Η πολιτική ευθύνη δεν σημαίνει ότι συναινώ και συγκυβερνώ σε φαύλες κυβερνήσεις και αντιλαϊκές πρακτικές.Σημαίνει ότι σέβομαι την βούληση του λαού και την μετουσιώνω σε πολιτική πρόταση.Εδώ εντοπίζεται η υποκειμενική σημασία της λέξης ''ευθύνη'' η οποία μερικές φορές λειτουργεί και ως κολυμβήθρα του Σιλωάμ για να ξεπλύνουν οι πολιτικοί ιθύνοντες τα πεπραγμένα τους.