«Ξημέρωμα Κυριακής 23 του Μάρτη του 1930. Ο
τηλέγραφος του υπουργείου Εσωτερικών άρχισε να χτυπά και πάλι.Ο υπουργός
Σίδερης και μερικοί άλλοι, με αγωνία κουλουριάστηκαν πάνω του. Αποστολέας των
τηλεγραφημάτων ο νομάρχης Λάρισας: «Αναφέρω ότι συμμορία Τζατζά περικυκλωθείσα
από νυκτός εις την θέσιν Παλαιοκαρυά παρά το χωρίον Μικρό Κεσερλή, υπό δυνάμεως
δέκα πέντε αποσπασμάτων εξοντώθει κατόπιν διώρου συμπλοκής εν μέσω απόκρημνων
βράχων. Εφονεύθη ο λήσταρχος Τζατζάς και ο ληστής Καραντώνης. Του Ζάμπουρα
τραυματισθέντος ασφαλώς επίκειται η εξόντωσης. Κατά τη συμπλοκή εφονεύθη ο
Ανθυπασπιστής Δαφέρμος και εις Χωροφύλακας. Έτερος δε χωρ/κας ετραυματίσθη
σοβαρώς».Με ανάμικτα συναισθήματα χαράς και λύπης ο υπουργός επικοινωνεί αμέσως
και ξυπνά τον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο. Του αναγγέλλει τα νέα και δέχεται
συγχαρητήρια, επαίνους μα και εντολές. Επανερχόμενος τις διαβιβάζει αρμοδίως.Οι
κηδείες των νεκρών Ανθ/στη Ιωάννη Δαφέρμου και του χωρ/κα Τσάμη θα γίνουν
δημοσία δαπάνη, θα κατατεθεί στεφάνι εκ μέρους του και διατάσσονται να
παραστούν σύσσωμες οι πολιτικές και στρατιωτικές αρχές.Η μάχη για την εξόντωση
του λήσταρχου Τζατζά, ήταν η ταφόπλακα της ληστοκρατίας στην Ελλάδα. Εκατό
χρόνια πέρασαν από την ανεξαρτησία του Ελληνικού κράτους και οι λήσταρχοι
εξακολουθούσαν να λυμαίνονται και να τρομοκρατούν την ύπαιθρο. Ήταν οι
«Βασιλείς των Ορέων» όπως αρέσκονταν να αυτοαποκαλούνται και να υπογράφουν στις
απειλητικές επιστολές τους.Οι απαγωγές για λύτρα,οι δολοφονίες,οι ληστείες
ήταν συχνά φαινόμενα.Ο λήσταρχος Γιαγκούλας για παράδειγμα μέχρι την εξόντωση
του (20-9-1925) φέρεται να διέπραξε πενήντα τέσσερις φόνους. Πολλές φορές όμως
τα εγκλήματα αυτά ήταν τόσο σκληρά, που η φρίκη και η αγριότητα τους
συγκλόνισαν ολόκληρο το Έθνος. Η σφαγή των ξένων επισήμων στο Δήλεσι, μετά την
αποτυχία των διαπραγματεύσεων, που η συμμορία των Αρβανιτάκηδων είχε απαγάγει
για λύτρα ενώ πήγαιναν να επισκεφτούν τον τύμβο του Μαραθώνα, συγκλόνισε
ολόκληρη την Ευρώπη. Ούτε λίγο ούτε πολύ ο ξένος τύπος μας παρουσίαζε ως ένα
έθνος βαρβάρων που έπρεπε όπως έγραφαν να μας είχαν αφήσει ακόμη υπόδουλους.
Ενώ η ληστεία της Πέτρας που διέπραξαν οι Ρετζαίοι άφησε πίσω της οκτώ νεκρούς
χωροφύλακες και υπαλλήλους και λεία δέκα πέντε εκατομμύρια για τους ληστές, ποσό
αστρονομικό για την εποχή.
