Είναι γεγονός αναντίρρητο ότι η κυρία Μπακογιάννη, παιδιόθεν μυημένη στα μυστικά της παρα-μικρο-πολιτικής, διατηρεί, όπως και ο πατέρας της, εξαιρετικές σχέσεις με τη διαπλοκή και τα ΜΜΕ. Αν προσπεράσουμε όσα διακινούνται ως φήμες για ποικιλωνύμους παράγοντες που την υποστηρίζουν και σταθούμε στην προβολή που απολαύει από τα ΜΜΕ, θα δούμε ότι μέσω της προβολής αυτής μπορεί άνετα να βρίσκεται διαρκώς στην επικαιρότητα και να προσπερνάει εύκολα μερικούς σκοπέλους! Όπως, φερ’ ειπείν, την ξαφνική αφοσίωσή της στις συμμαχικές κυβερνήσεις! Θέση κατάφωρα αντίθετη με όσα, πεισματικά και με συνέπεια, υποστήριζε επί σειράν ετών η αρχηγός της Δημοκρατικής Συμμαχίας... Ευφυής ούσα, δεν χρειάστηκε να ψάξει για επιχειρήματα που –νομίζει ότι– νομιμοποιούν την αιφνίδια μεταμόρφωσή της: Επικαλείται το –οπωσδήποτε αναφαίρετο– δικαίωμα στο αναθεωρείν, το οποίο ενισχύει με ρητορικές διαβεβαιώσεις ότι στέκεται αυτοκριτικά έναντι ορισμένων επιλογών, απόψεων και συμπεριφοράς του παρελθόντος της. Εύκολος και ανέξοδος δρόμος! Όμως πάσχει ως νομιμοποιητική πλατφόρμα γόνιμης αλλαγής σ’ ένα κρίσιμο σημείο: Κανένας άνθρωπος δεν μεταμορφώνεται αιφνιδίως σε κάτι άλλο. Κανένας δεν αλλάζει μέσα σε μια νύχτα. Το αναθεωρείν, για να είναι γόνιμο και κυρίως πειστικό, προϋποθέτει μακρά πορεία σταδιακής διαφοροποίησης. Στις θέσεις και στη συμπεριφορά. Στις αντιλήψεις και στο ήθος. Αλήθεια, είναι ικανή να επικαλεστεί κάτι τέτοιο η κυρία Μπακογιάννη, όταν τα στοιχεία που σήμερα απορρίπτει και μέμφεται τη συνόδευαν μέχρι και προ ολίγου – απτά, συγκεκριμένα και διαπιστωμένα;Είναι προφανές ότι η αρχηγός της «Δημοκρατικής Συμμαχίας» επένδυε στη ρευστότητα των πολιτικών εξελίξεων και στοχεύει πρωτίστως στην ανάσχεση της δυναμικής που αναπτύσσει η Νέα Δημοκρατία. Το δεύτερο, δηλαδή η ανακοπή της πορείας του Σαμαρά προς την εξουσία, ανοίγει τον δρόμο προς το πρώτο: την συμμετοχή της κυρίας Μπακογιάννη σε κυβερνήσεις συνεργασίας και την πολιτική της διάσωση... Όπως έχουν σήμερα τα πράγματα, τίποτε δεν αποκλείεται. Ούτε η επίπλευση της κυρίας Μπακογιάννη ούτε η ανάληψη της εξουσίας από τον Σαμαρά ούτε καν η εκ νέου επικράτηση του Γ. Παπανδρέου. Όμως ένα στοιχείο θα βαρύνει σημαντικά και ενδεχομένως να κρίνει τις επόμενες εκλογές. Είναι οι ολέθριες, διαλυτικές για την κοινωνία επιπτώσεις του Μνημονίου. Και εδώ βρίσκεται η αχίλλειος πτέρνα της κυρίας Μπακογιάννη.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου